de druk
ik geraak niet vooruit
ik kan niet meer verder stappen
het is alsof er iets zwaars doorweegt
er iets zwaars op mijn schouders ligt
het lijkt alsof ik een rugzak meeneem
altijd en overal
ik ga er mee slapen
en ik sta er weer mee op
dat zware ding wil niet verdwijnen
ik weet er geen blijf meer mee
wat moet ik doen
wat moet ik er mee aanvangen
wat is het
ik kijk in de spiegel
ik zie niets zwaars
ik zie geen rugzak
ik zie wel de pijn
die mijn ogen uitstralen
en de moeheid
die mijn lichaam me doet voelen
ik zie de druk op mijn schouders
zo groot
zo zwaar
en die blijft groeien
die blijft toenemen
die blijft mij verzwakken
Reacties op dit gedicht
| Carmen&Sterre: | Dinsdag, juni 08, 2004 19:12 |
| Je bent moe, uitgeput en wilt die "rugzak" van je afgooien wat te begrijpen is trouwens... ik heb ook vaak een last en daar ben ik ook niet al te blij mee maar hij verdwijnt vaak als ik me blij voel... ga iets leuks doen en "vergeet" perongeluk expres je rugzak :P kus Carmen |
|
Over dit gedicht
| Auteur: lente | 
|
|
| Gecontroleerd door: benji | ||
| Gepubliceerd op: 08 juni 2004 | ||
| Thema's: | ||