Geborgen..
Geborgen..
sluit mij in je armen
en breng me naar
een nieuwe morgen
om van te houden
strijk door mijn haar
en vertel me eerlijk
dat het goed zal zijn
bij stralen van de zon
draag me vanavond
een stapje met je mee
klein en zonder naam
rusten in geborgenheid
-10.06.2004-
Reacties op dit gedicht
| Hans Winter: | Donderdag, juni 10, 2004 23:19 |
| wil je een beetje verloren weer kleiner slapen, waken zal ik tot je fijntjes wakker wordt van straaltjes zomaarzomersmorgenlicht op je eerstgeboren gezicht. hans |
|
| pooky: | Donderdag, juni 10, 2004 22:32 |
| behalve de zonnestralen, zijn er mensen genoeg die willen stralen voor jou... die je willen dragen naar dat licht... je weet me te bereiken... mocht je echte armen om je heen willen is zelfs dat een optie... *knufff* |
|
| Benjamin de Rooy: | Donderdag, juni 10, 2004 22:19 |
| luister naar Rob ;) het is niet zo donker als het lijkt. het leven kan zo ongelooflijk mooi zijn. geef het alleen de kans om dat ook te laten gebeuren. liefs, Je grote broer |
|
| Boudaatje: | Donderdag, juni 10, 2004 22:06 |
| wat prachtig geschreven, ik voel tederheid maar ook een angst in dit gedicht...het straalt rust uit knuffel |
|
| Robski: | Donderdag, juni 10, 2004 22:04 |
| Dat doe 'k altijd, dat weet je :) Ik houd je hartje veilig warm in m'n handen hoor :) Zou enkel willen dat ik de rest van je ook kon vasthouden op momenten als deze.. Sterkte lieffie, life's not that dark as it seems.. *kusje* liefsssss ikke |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Toonie | 
|
|
| Gecontroleerd door: cartooneke | ||
| Gepubliceerd op: 10 juni 2004 | ||
| Thema's: | ||