door de hemel gebaard
ik wil je niet breken
groei maar en bloei
je talenten zijn legio
beperkt door je regio
maar je bent zo begaafd
ik zag je verschijnen
door de hemel gebaard
de bevalling was heftig
je bent niet gepaard in
voortdurend verdwijnen
je hangt in structuren
gemapt in dossiers
je leest in hun zielen
te veel vaak ineens, jij,
hebt de macht over uren
jij nam de sfinx in vertrouwen
koos voor profiel in zijn stenen
voelde het trekken aan rotsen
om om samen historie te houwen
jij bent mijn zon in hemel geaard
wil melker
16/06/2004
| maria : | Woensdag, juni 16, 2004 20:53 |
| ademloos gelezen zo mooi geschreven liefs, maria |
|
| lommert: | Woensdag, juni 16, 2004 10:53 |
| een enorme kracht gaat uit van dit gedicht...bewondering willemmien |
|
| sunset: | Woensdag, juni 16, 2004 09:00 |
| Bewonderd mooi geschreven (voor een wel heel byzonder iemand?). Liefs / sunset |
|
| *Shanti*: | Woensdag, juni 16, 2004 08:03 |
| mysterieus wezen..... liefs, namasté, Shanti |
|
| Paul de Bruyn: | Woensdag, juni 16, 2004 07:08 |
| Wil... Een pracht van een slotzin, en de tegenstellingen in 't gedicht zelf ... wonderlijk hoe je het verzint... liefs Paul |
|
| Auteur: wil melker | ||
| Gecontroleerd door: Sheena | ||
| Gepubliceerd op: 16 juni 2004 | ||
| Thema's: | ||