In mijn hoofd heb ik een zin maar het komt er niet uit.
En dan roep ik onzin heel luid.
Herstellen heeft geen zin.
Niemand heeft er meer zin in.

Ik mijn buien die steeds komen.
Als ik niet luister omdat ik bezig ben met dagdromen.
Als ik zeur over mensen waar hun blijkbaar van houden.
Als ik hun verhalen niet kan onthouden.

Ze zijn niet de enige met problemen.
Mensen willen delen van mijn afnemen.
Toekomst van mijn afpakken.
Ze laten me in de modder zakken

Ik heb geen houvast.
Ik heb alleen pijn, gezeik, last.
Niks is zeker mag zelf niet kiezen geen besluit nemen.
Dus heb niks aan nep problemen.