Zwarte Leegte
donkere nacht
ik laat me eigen er heen lijden
duistere schimmen
laten me zo zachtjes snijden
rode bloedstrepen
ze vormen littekens op mijn huid
verkeerde gedachten
laten me hier nooit meer uit
zwarte tranen
het metaal voelt fijn aan
paarse rozen
laten me met zich mee gaan
grijze wolken
het voelt zo leeg, vanbinnen in mijn hart
onzichtbare gedaantes
omringen mij met zwart
ik laat me eigen er heen lijden
duistere schimmen
laten me zo zachtjes snijden
rode bloedstrepen
ze vormen littekens op mijn huid
verkeerde gedachten
laten me hier nooit meer uit
zwarte tranen
het metaal voelt fijn aan
paarse rozen
laten me met zich mee gaan
grijze wolken
het voelt zo leeg, vanbinnen in mijn hart
onzichtbare gedaantes
omringen mij met zwart
Reacties op dit gedicht
| *silliej*: | Vrijdag, juni 25, 2004 18:27 |
| wo0w,, vet m0oi wijffie sterKte.. kn0ef nd k0esj.. |
|
| - ike -: | Vrijdag, juni 25, 2004 17:14 |
| zo mooi gevoelig en tegelijkertijd gevoelloos geschreven, kan me er heel goed in herkennen. mijn lichtje is klein, maar misschien komt er een straaltje bij jou terecht. want je komt weer in het licht hoor, echt dikke knuffel ike |
|
| Dark Sinner : | Vrijdag, juni 25, 2004 15:40 |
| *pakt een landder, pakt een lamp en schijnt wat licht door de wolken heen* Licht komt alleen als jij er in geloofd dat het kan komen. Diep van binnen zit het! Het is alleen nog maar een kwestie van opzoeken!! Ikw eet zeker dat je het vind Sterkte Dikkuh xus |
|
Over dit gedicht
| Auteur: ~†~DarkChild~†~ | 
|
|
| Gecontroleerd door: Firebolt | ||
| Gepubliceerd op: 25 juni 2004 | ||
| Thema's: | ||