Aangerichte schade
De levensgolven brachten
schade aan
Stormen zijn doorstaan
Maar geen geopend hart
nog te ontmoeten
Omdat vriendschap
ruwe wonden sloeg
Door verdriet ontwricht
Zie je nu niet meer
de schoonheid van het licht.
Reacties op dit gedicht
| lommert: | Dinsdag, juni 29, 2004 18:48 |
| en de schoonheid van het licht niet meer zien, is m.i een droevige aangelegenheid.. weer zo;n mooi gedicht lieve bieke xxje willemmien |
|
| fox_bert: | Dinsdag, juni 29, 2004 18:45 |
| maar als het weer gezien wordt, dan kan er nog meer genoten worden omdat je het ook anders hebt meegemaakt. maar wanneer he? liefs Bert |
|
| Hermans Dirk: | Maandag, juni 28, 2004 18:44 |
| alweer zo een mooi gedicht kort maar zeer mooi een prachtige dichters gedicht met zeer mooie stijl |
|
| westland: | Maandag, juni 28, 2004 18:06 |
| prachtig neer gezet,ja zo is het leven.met veel gevoel neer gezet,ben het met janny eens.westland. | |
| Paul de Bruyn: | Maandag, juni 28, 2004 10:49 |
| Heel erg mooi... Persoonlijk zou ik de zin: "omdat vriendschap ruwe wonden sloeg" anders hebben gedaan "vriendschap sloeg ruwe wonden" Toch een intens mooi gedicht Paul |
|
| Sukkie: | Maandag, juni 28, 2004 10:05 |
| mooi..heel mooi! | |
| sunset: | Maandag, juni 28, 2004 09:23 |
| Stil, donker, mooi. Liefs / sunset |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Bieke | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 28 juni 2004 | ||
| Thema's: | ||