Het spijt me zo…
Sorry dat ik nooit naar je heb gekeken
Dat ik jou zieke stem heb ontweken
Sorry dat ik je in de kou heb laten staan
En je zomaar dood heb laten gaan
Jij deed alles om mij gelukkig te maken
Jij deed alles om mijn hartje te raken
Ik sloot je buiten en deed je pijn
Toch deed jij alles om mijn liefste papa te zijn

Het enige wat jij wou waren mijn armen om je heen
Ik was zo stom en liet je altijd maar alleen
Was ik ziek of moest ik huilen
Jij was altijd de gene bij wie ik kon schuilen..

Sorry dat ik je nooit heb gezegd
Sorry dat ik je nooit heb uitgelegd..
Hoe blij ik eigelijk was met een papa zoals jij
Jij zorgde voor een glimlach jij maakte mij blij..
Dit alles zag ik pas toen je ziek was verklaard
Dagen heb ik toen in de donkere nacht gestaard.
Maar toen was het te laat
Het deed zo’n pijn en ik wist me geen raad..

Ik moest huilen
Maar bij jou kon ik niet schuilen..
Ik realiseerde me pas hoeveel jij had geleden
Toen de dood al binnen was getreden
Het spijt me echt, voor alles wat ik heb gedaan
Sorry voor al die keren dat je in de kou hebt gestaan..
Ik zal mezelf nooit vergeven..
Dat ik jou niet in geluk heb laten leven

Ik was jou alles, jou zonnetje in huis
Nu ben je weg en kom je nooit meer thuis..
Sorry echt voor mijn stomme gedrag.
Terwijl jij me zo graag mag.

Ik mis je zo, ik mis je heel mijn leven..
Kom alsjeblieft terug ook al is het maar heel even..
Dan zeg ik sorry en kus ik je hand en je hoofd.
Dan ga ik weer verder zoals ik had beloofd..