nu wil ik niet
tranen lopen over mijn wang
ik voel me zo rot
ik hou het niet meer lang
ik ga er aan kappot
het leven lacht me echt niet toe
waarom mag ik niet gelukkig zijn
ik ben het vechten zo moe
het doet elke minuut meer pijn
hij heeft mijn leven verwoest
en hij beseft het goed genoeg
ik zit in mijn verdriet vastgeroest
en hij op de kruk in de kroeg
soms denk ik dat ik er een eind aan maak
er is niemand die me mist
er is niemand die ik ermee raak
stop mij dan maar in een kist
maar ik kan dat zelf niet meer
daar ben ik zelfs te laf voor
en ik weet dat elke keer
zet ik toch maar even door
maar nu wil ik niet
nu wil ik het echt opgeven
ik heb te veel verdriet
zo wil ik niet leven
Reacties op dit gedicht
| Butterfly: | Maandag, juli 05, 2004 21:38 |
| Je moet niet opgeven, daar is leven te waardevol voor.. Sterkte Liefs |
|
| Duifje: | Maandag, juli 05, 2004 21:36 |
| He Ik zal je missen hoor Niet opgeven a.u.b. Ik ben er voor jou Veel liefs |
|
| MayadeBij: | Maandag, juli 05, 2004 21:24 |
| (dan is Fortuna's belangstelling vanzelf gewekt, begrijp je?) | |
| MayadeBij: | Maandag, juli 05, 2004 21:23 |
| Geluk ligt in je eigen hand, dus wapperen maar!! kus, | |
Over dit gedicht
| Auteur: cinderella | 
|
|
| Gecontroleerd door: Firebolt | ||
| Gepubliceerd op: 05 juli 2004 | ||
| Thema's: | ||