herken je dat?
herken je dat?
in een volle ruimte,
mensen om je heen,
iedereen praat,
iedereen luistert
maar niemand die jou ziet,
niemand die je opmerkt.
want jij, jij bent er niet.
je voelt je onzichtbaar
en sluit je af
de mensen zijn bang
je schrikt ze af,
ze kijken je aan,
jij kijkt weg
je voelt een traan.
Je voelt je verward,
waarom luistert niemand?
dan ontdek je dat je niet praat
mensen kijken je raar aan
en nu ren je weg
jij hebt ook altijd pech
niemand die je ziet, want jij....
jij praat niet.
in een volle ruimte,
mensen om je heen,
iedereen praat,
iedereen luistert
maar niemand die jou ziet,
niemand die je opmerkt.
want jij, jij bent er niet.
je voelt je onzichtbaar
en sluit je af
de mensen zijn bang
je schrikt ze af,
ze kijken je aan,
jij kijkt weg
je voelt een traan.
Je voelt je verward,
waarom luistert niemand?
dan ontdek je dat je niet praat
mensen kijken je raar aan
en nu ren je weg
jij hebt ook altijd pech
niemand die je ziet, want jij....
jij praat niet.
Reacties op dit gedicht
| st: | Zaterdag, juni 01, 2002 20:29 |
| Ja, het klinkt erg bekend maar, wat moet je der tegen doen??? 'k zou het echt niet weten tis wel een mooi gedichtje |
|
| bianca: | Donderdag, maart 07, 2002 14:47 |
| wow dat is een mooi gedicht.Ik herken mezelf een beetje erin.Echt mooi verwoord.Heb er geen ander woord voor.Groetjes bianca | |
Over dit gedicht
| Auteur: linda | 
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 18 mei 2001 | ||
| Thema's: | ||