Vernietigd
verdwaald..
vernietigd door onzekerheid, vernederd door schuld
gevangen in verdriet, verslagen door ongeduld
hopeloos verdwaal ik steeds dieper in mijn duistere nacht
berooft van al mijn geluk en al mijn kracht..
trots heeft mij de rug gekeerd
het leven heeft mij niks dan angst geleerd..
dagen schieten langs mij door
ik leef nog, maar waarvoor?
Reacties op dit gedicht
| Hermans Dirk: | Woensdag, juli 07, 2004 23:33 |
| mooi verwoord in zin van de vorm inhoud het gedicht is goed begrijpbaar mooi gedaan prachtig werk |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Mona | 
|
|
| Gecontroleerd door: michris | ||
| Gepubliceerd op: 07 juli 2004 | ||
| Thema's: | ||