GLIJDT SLECHTS NAAR LEGE HUIZEN
glijdt slechts naar lege huizen
mijn voeten zijn
aan het ontsporen
het rechte pad
is te gebaand
ze doen alsof ze
niet meer bij me horen
hun stappen zijn
niet meer meegaand
ze aarden in
verschillende tijden
één loopt achter
de ander voor
heden wringt
zich tussen beiden
maar dan gaat de
snelheid weer teloor
ik wil vooruit
laat ze niet schuiven
hun scheve schaats
glijdt slechts naar lege huizen
wil melker
12/07/2004
Reacties op dit gedicht
| Paul de Bruyn: | Maandag, juli 12, 2004 07:05 |
| Wil... Een gedicht met de nodige kilte erin... Maar ondanks dat, prachtig om te lezen... liefs Paul |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 12 juli 2004 | ||
| Thema's: | ||