ondragelijke pijn....
Toen der tijd
sloot ik mijn ogen
zodat de pijn dragelijk werd
nu mijn ogen open zijn
kijk ik naar een andere wereld
een wereld zonder jou
Zoveel woorden liggen
Nog ongezegd op mijn hart
Maar de woorden vallen
Keer op keer weer terug
Ik mis je op alle fronten
sluit nog even mijn ogen
zodat je nog even weer
Bij mij kan zijn....
Reacties op dit gedicht
Over dit gedicht
| Auteur: Bonnie Stein | 
|
|
| Gecontroleerd door: benji | ||
| Gepubliceerd op: 13 juli 2004 | ||
| Thema's: | ||