Een baby
Zo klein,
zo weerloos
Je houd je voetje vast,
je bent nog zo broos.
Je bekijkt ons
met dat lachje
dat bij je ogen past.
Een speen in je mond.
Twee ogen kijken ons
ondeugend aan.
Een vertederend lachje verschijnt
en doet ons houden van jou.
Zo klein,
zo weerloos.
Je houdt mijn hand zo graag vast
eer je in slaap valt.
Slaap zacht
lieve schat.
Reacties op dit gedicht
| Paulina: | Vrijdag, juli 16, 2004 06:30 |
| Kleine gebaren zorgen voor ontroering. |
|
| Hermans Dirk: | Donderdag, juli 15, 2004 22:26 |
| het is zo heerlijk en fijn geniet er maar van mooi gedicht |
|
| Green eyes: | Donderdag, juli 15, 2004 21:52 |
| Ach wat een lief gedicht, tja baby'tjes zijn dan ook zo lief. liefs Marina |
|
| ses: | Donderdag, juli 15, 2004 21:34 |
| dat lijkt mij nou ook zoooo heerlijk! xxx ses | |
Over dit gedicht
| Auteur: _Lieverdje_ |  
|
|
| Gecontroleerd door: Sheena | ||
| Gepubliceerd op: 15 juli 2004 | ||
| Thema's: | ||