zo moe
Zo moe
Dat ik bijna niet kan bewegen
De pijn
In mijn hoofd
Bonkt dof
Maar steeds harder
Steeds minder
Besef van tijd
Zo verlies ik
Telkens weer
Langzaam die strijd
Zo moe
Van het vechten
De pijn
Word alsmaar erger
En blijft
Iedere keer weer terugkomen
Wat ik ook probeer
Wat ik ook doe
Nog steeds voel ik verdriet
Ik lijk vrolijk
Maar ben alleen ontzettend moe
Reacties op dit gedicht
| stairway 2 heaven: | Vrijdag, juli 16, 2004 20:20 |
| supermooi geschreven...! meisje ik hoop dat het snel beter gaat, echt waar! xxx |
|
| marjolein_in_love: | Vrijdag, juli 16, 2004 20:14 |
| hey, idd, heel mooi geschreven. Ook al dnek je dat je aan het einde van je latijn bent, niet opgeven. Geef niet toe, er komen ooit, misschien snel, of misschien over een langere tijd, betere tijden. koppie op liefs marjolein |
|
| ThE/CuRe?: | Vrijdag, juli 16, 2004 19:32 |
| echt heel mooi verwoord!!!! kvoel het bijna zelf bonken.. aangrijpend geschreven.. xxxx ThE/CuRe? |
|
Over dit gedicht
| Auteur: ike | 
|
|
| Gecontroleerd door: benji | ||
| Gepubliceerd op: 16 juli 2004 | ||
| Thema's: | ||