leugen om bestwil
Droog zullen mijn ogen zijn
niet vallen, stromen,
geen geprik...
om geen medelijden te wekken.
Gelijmd zal mijn hart zijn
niet gebroken, alleen,
geen bloed...
lachen zal het op alle plekken.
Recht zal mijn rug zijn
niet vermoeid, krom,
geen boog...
om absoluut zeker te blijken.
en stil zal ik zijn
vandaag, morgen,
de dag erna...
om niet hopeloos te lijken.
niet vallen, stromen,
geen geprik...
om geen medelijden te wekken.
Gelijmd zal mijn hart zijn
niet gebroken, alleen,
geen bloed...
lachen zal het op alle plekken.
Recht zal mijn rug zijn
niet vermoeid, krom,
geen boog...
om absoluut zeker te blijken.
en stil zal ik zijn
vandaag, morgen,
de dag erna...
om niet hopeloos te lijken.
Reacties op dit gedicht
| Hermans Dirk: | Maandag, juli 19, 2004 21:18 |
| zeer mooi gedicht | |
| Raira: | Maandag, juli 19, 2004 21:11 |
| Heel mooi gedicht hoor, maar blijf wel jezelf daar kom je het verste mee liefsraira |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Nathalie | 
|
|
| Gecontroleerd door: ~Marina~ | ||
| Gepubliceerd op: 19 juli 2004 | ||
| Thema's: | ||