DRUPPELS
druppels
druppels op de ramen
de lucht is blauw
met jouw in mijn gedachten
druppels op de ramen
mijn lichaam tegen het jouwe
dieper in de mond der liefde
zwetend, dampend, blijvend
druppels op de ramen
druppels die gaan rollen
zijn als een vrouw in de nacht
druppels die gaan rollen
blijven onverwacht.
druppels worden groter
net als mijn angst
druppels die verdwijnen
wat leeft er dan het langst
druppels worden kleiner
ik zit weer alleen
de ware is weg gevlogen
ik zit alleen
xoxoxoxoxoxoxoxoxoxox
druppels op de ramen
de lucht is blauw
met jouw in mijn gedachten
druppels op de ramen
mijn lichaam tegen het jouwe
dieper in de mond der liefde
zwetend, dampend, blijvend
druppels op de ramen
druppels die gaan rollen
zijn als een vrouw in de nacht
druppels die gaan rollen
blijven onverwacht.
druppels worden groter
net als mijn angst
druppels die verdwijnen
wat leeft er dan het langst
druppels worden kleiner
ik zit weer alleen
de ware is weg gevlogen
ik zit alleen
xoxoxoxoxoxoxoxoxoxox
Reacties op dit gedicht
| Elizabethh: | Maandag, juli 26, 2004 13:04 |
| Gevoelige gedicht.. Liefs Elizabethh |
|
| Gonny: | Dinsdag, juli 20, 2004 06:42 |
| Mooi maar triest omschreven je eenzaamheid. Hier even een knuffel misschien zal dat helpen. Liefs Gonny |
|
| Raira: | Dinsdag, juli 20, 2004 01:11 |
| Goed gedicht, maar wel een bepaalde triestheid liefs raira |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Mart | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 20 juli 2004 | ||
| Thema's: | ||