ZAG ZEE OP ROTSEN BREKEN
zag zee op rotsen breken
het kleine afscheid dromen
iedereen is weer gekomen
om te zeggen wat er speelt
de zon het strand de zee
ik neem hun woorden mee
als dadelijk de golven brullen
dan kijk ik terug
zal me met bruin omhullen
ja, ja mijn brede mooie rug
weeg woorden die gesproken zijn
in het kabbelen van de vloed
hun warmte deed me goed
in koude onderstromen
voelde ik de kiezels op het zand
zag zee op rotsen breken
dat ben ik allemaal vergeten
ik wil gewoon een hand een
nieuw begin in een ander land
wil melker
24/07/2004
Reacties op dit gedicht
| deceiver: | Zaterdag, juli 24, 2004 19:44 |
| mja, weet eigelijk niet wat ik moet zeggenmaar wil toch even reageren...mooi dat iig :) en zoveel gevoel erin... wat kan de zee toch veel terweeg brengen he... liefs. |
|
| Raira: | Zaterdag, juli 24, 2004 09:28 |
| even met een kort woord........mooooi liefs raira |
|
| *** Lanaatje37***: | Zaterdag, juli 24, 2004 08:25 |
| mooi Wil! liefs, Lia |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: Frummel | ||
| Gepubliceerd op: 24 juli 2004 | ||
| Thema's: | ||