Hoe kon je?
Niet een traantje zal ik laten,
als jij me kwetst.
Niet een keer zal ik denken:
"hij wil me niet meer"
Niet een keer zal ik bloeden,
als jij zegt,
dat ik me aanstel,
want dat doe ik niet.
In jou ogen,
stelde ik me alleen maar aan.
Of ik verzon dingen,
omdat ik aandacht wou.
Maar dat was niet zo,
dat was een grote leugen.
Net als toen je zei,
dat je van me hield..
Nu ben ik je vergeten,
en wil niet meer herinneren,
Dat jij me gebruikte,
en me kwetste,
terwijl we vrienden waren..
Hoe kon je?
Kus, Nobody
als jij me kwetst.
Niet een keer zal ik denken:
"hij wil me niet meer"
Niet een keer zal ik bloeden,
als jij zegt,
dat ik me aanstel,
want dat doe ik niet.
In jou ogen,
stelde ik me alleen maar aan.
Of ik verzon dingen,
omdat ik aandacht wou.
Maar dat was niet zo,
dat was een grote leugen.
Net als toen je zei,
dat je van me hield..
Nu ben ik je vergeten,
en wil niet meer herinneren,
Dat jij me gebruikte,
en me kwetste,
terwijl we vrienden waren..
Hoe kon je?
Kus, Nobody
Reacties op dit gedicht
| anne(15): | Donderdag, juli 29, 2004 20:16 |
| Héél mooi geschreven en heel herkenbaar.. mijn beste vriendin (dacht ik) dacht ook zo over mij..:( Sterkte en onthou, hij is je niet waard op deze manier! Liefs anne |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Nobody | 
|
|
| Gecontroleerd door: Pieps | ||
| Gepubliceerd op: 29 juli 2004 | ||
| Thema's: | ||