Ik bewonder ...
Als een openende stulp in de morgenstond
van de meest prachtige bloem, in de eerste zonnestralen
Zo bewonder ik je, zo kijk ik je vol aanbidding in je ogen
Ogen van zulke pracht, waarin ik vol overgave kan verdwalen
Ik bewonder je als engelen uit lichterovergote werelden
je hart verdedigend tegen doornen en splinters, te goed voor hier
voor deze wereld vol vuur en haat, verkoolde liefde, verpletterd gevoel
Je schoonheid verblind, zintuigen ga je te boven op ieder mogelijke manier
Mijn bewondering voor jou valt alleen in stilte uit te drukken
En zelfs de stilte zou gevoelens niet kunnen evenaren, zo bijzonder
Koester die stilte, luister ... voel, door de stile heen
Wat het lot ook brengen mag, geldt voor jou, voor altijd ... ik bewonder
Reacties op dit gedicht
| Elizabethh: | Dinsdag, maart 08, 2005 13:08 |
| Liefde is zielsverwarrend mooi, en soms is stilte je enige kans om iets te kunnen uitleggen of zelfs begrijpen... Bijzonder noem ik dat.... Liefs Elizabethh |
|
| Amanda Christina: | Dinsdag, januari 25, 2005 10:18 |
| heel mooi en lief geschreven! (ja, ik weet: er is niet veel afwisseling in al mijn reacties:S) kus |
|
| Renate-td-: | Woensdag, augustus 04, 2004 20:38 |
| "Je schoonheid verblind, zintuigen ga je te boven op ieder mogelijke manier" Wie smelt er nou niet als dat gezegd tegen je gezegd wordt! Mooooi gedicht, liefs Renate |
|
| MayadeBij: | Woensdag, augustus 04, 2004 20:14 |
| pfff voel me eerder een uitgedroogde tepelkloof momenteel (en dat klopt, de bewondering staat al dagenlang op een laag pitje :) fijne avond en een mooi gedicht, x | |
Over dit gedicht
| Auteur: Bas | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 04 augustus 2004 | ||
| Thema's: | ||