DE WOORDEN DANSEN NIET
de woorden dansen niet
je tekens kan ik
niet meer lezen
je schrift verdwijnt
in beelden die
ik niet begrijp
je wijkt als ik
je nader en spreekt
in een verkeerde taal
de woorden dansen niet
maar breken allemaal
je ogen lachten
als ik bij je was
nu tasten ze me af
ik weet niet wat je ziet
maar voel intens verdriet
je hand beweegt
maar streelt niet meer
de mijne eens waren we
gezamenlijk op pad en nu
loopt ieder weer het zijne
wil melker
17/08/2004
Reacties op dit gedicht
| **Zij** : | Woensdag, augustus 18, 2004 13:32 |
| Extra knuffie van mij xxx | |
| Duifje: | Dinsdag, augustus 17, 2004 20:14 |
| Ieder zijn eigen weg, ieder zijn eigen gedachten, ieder zijn eigen leven. Het doet zo'n pijn als dat samen uit je leven verdwenen zal zijn. Prachtig neergezet! Liefs |
|
| jackie53: | Dinsdag, augustus 17, 2004 19:53 |
| Verwijdering lees ik in dit gedicht. Zo triest,Zonder toekomst. Pracht gedicht in al haar droefheid ! |
|
| margot: | Dinsdag, augustus 17, 2004 19:40 |
| tranen wil... aangrijpend,kan er niet over praten.. liefs,margot |
|
| melissa18: | Dinsdag, augustus 17, 2004 16:12 |
| heel mooi geschreven,. veel emoties is het gedichtje .... knuffel |
|
| Paul de Bruyn: | Dinsdag, augustus 17, 2004 15:46 |
| Kille paden worden ingeslagen in 't leven is 't nooit zeker of je altijd bij elkaar blijft... Behalve bij van die kleine romantici ( ik noem geen namen *knipoog* ) Bij hen blijft liefde altijd bestaan... fijne dag nog Wil.. een fijne dag.. liefs Paul |
|
| Elientjen: | Dinsdag, augustus 17, 2004 14:47 |
| wow, heel mooi geschreven... intens verdrietig ! Echt mooi.. droef... liefs, Elientje -xxx- | |
| *anneke*: | Dinsdag, augustus 17, 2004 13:16 |
| Jullie levensmelodieën lopen blijkbaar niet meer synchroon, dan kunnen woorden niet meer dansen... Liefs, namasté, A. |
|
| *** Lanaatje37***: | Dinsdag, augustus 17, 2004 11:30 |
| zullen we samen dansen? grinn.. liefs, Lia |
|
| ALIVE!: | Dinsdag, augustus 17, 2004 09:59 |
| Ongelovelijk mooi gedicht.... de stille eenzaamheid spat ergewoon af. Zeer indrukwekkend. sterkte! met alle liefde, ALIVE! |
|
| Fri..: | Dinsdag, augustus 17, 2004 09:56 |
| Egt mooi geschreven.. Maar ik word er wel stil van.. het is zo voelbaar wat je hier neer heb gezet.. Egt mooi .. Liefs, Fri.. |
|
| Raira: | Dinsdag, augustus 17, 2004 08:07 |
| zo dichtbij en toch zo ver verloren op het levenspad diepte zoekend afgewezen verlangend naar verboden schat slikt nog eens..... erg indrukwekkend Wil... zoek de zon op, en laat je verwarmen liefs raira |
|
| Es: | Dinsdag, augustus 17, 2004 07:55 |
| De afstand voelbaar....weer een toppertje Wil! Kus |
|
| Hermans Dirk: | Dinsdag, augustus 17, 2004 07:46 |
| mooi neergezet | |
| Winterklaas: | Dinsdag, augustus 17, 2004 07:25 |
| wordt er treurig van zo op de vroege morgen. Maar wel mooi geschreven, André |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: Pieps | ||
| Gepubliceerd op: 17 augustus 2004 | ||
| Thema's: | ||