Weer leren vertrouwen
Weer leren vertrouwen.
Mijn vertrouwen was verloren,
in een verleden vol verdriet.
Toen de zon weer ging schijnen,
was ik bang dat zij mij ook verliet.
Proberen te geloven,
is het enige dat ik kan.
Er bestaat angst dat het mis gaat,
wat moet ik dan??
Zou ik ooit weer durven bouwen,
op een mens als een blad.
Zal ik ooit weer kunnen houden,
en vergeten wat ik al eens bezat.
Maar nu moet ik geloven,
geloven wat ze zei.
Proberen te vertrouwen,
vertrouwen op een wij...
Mijn vertrouwen was verloren,
in een verleden vol verdriet.
Toen de zon weer ging schijnen,
was ik bang dat zij mij ook verliet.
Proberen te geloven,
is het enige dat ik kan.
Er bestaat angst dat het mis gaat,
wat moet ik dan??
Zou ik ooit weer durven bouwen,
op een mens als een blad.
Zal ik ooit weer kunnen houden,
en vergeten wat ik al eens bezat.
Maar nu moet ik geloven,
geloven wat ze zei.
Proberen te vertrouwen,
vertrouwen op een wij...
Reacties op dit gedicht
| miranda klopman: | Donderdag, augustus 19, 2004 19:58 |
| vertrouwen in mensen hebebn is moeilijk en dat weet ik vooral als je het al eens een keer kwijt bent geraakt....maar hou vol....je komt mensen tegen die je wel egt zal kunnen vertrouwen namelijk. kus miranda |
|
| Raira: | Donderdag, augustus 19, 2004 14:05 |
| Vertrouwen dat geschaadt is, moet weer terug gewonnen worden, en dat heeft veel liefde geduld en respect nodig. mooi gedicht liefs raira |
|
| sunset: | Donderdag, augustus 19, 2004 08:11 |
| Liefde IS vertrouwen (En als je zekerheid hebt, verlies je - hoe dan ook - je geloof). 't Leven is ingewikkeld als je er over begint na te denken hé (Daarom, denk niet, maar 'voel'; denk niet, maar 'leef'). Mooi verwoord. Liefs / sunset |
|
| michris: | Donderdag, augustus 19, 2004 01:32 |
| Vertrouwen is een groot goed dat je moet verdienen. Dat is er maar niet zo. Probeer maar.... michris |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Henk Verzendaal | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 19 augustus 2004 | ||
| Thema's: | ||