jouw lach verdween
Jouw lach verdween
waar ik die lach in jouw ogen
niet langer ontwaar
het speelse verdween
in gelaten tranen
verkrampen woorden
gebroken door pijn
worden onhoorbaar
in de vraag
waarom
zoek ik het antwoord
in betraande ogen
aanzie het smeken
dwars door mij heen
schenk jouw de troost
die woorden vermogen
geef ons de lach
die even verdween
Reacties op dit gedicht
| melissa18: | Zondag, augustus 22, 2004 16:34 |
| wooow prachtig ik ben stil en zwijg..... liefs, melissa |
|
| miranda klopman: | Zondag, augustus 22, 2004 16:09 |
| wat een mooie gedachte.....:'( | |
| susy: | Zondag, augustus 22, 2004 13:41 |
| mooi gedicht | |
| Fri..: | Zondag, augustus 22, 2004 13:35 |
| Wow... Schitterend |
|
Over dit gedicht
| Auteur: danny cant. | 
|
|
| Gecontroleerd door: Carama | ||
| Gepubliceerd op: 22 augustus 2004 | ||
| Thema's: | ||