De zwerver
Eenzaam dolen langs de straten.
Vol viezigheid en verlaten.
Lag je daar op een kartonnen doos.
Kwam even schuilen voor een regen hoos.
Geraakte aan de praat met jouw.
Je praate eerst onrustig, dan weer zacht en grauw.
En deelde pijnen en smart.
Voelde je gebroken hart.
Niemand die niet meer om je gaf.
De vrolijke mensen rondom jou en straf.
Meer dan een uur zat ik daar.
We gaven elkaar een beetje vriendschap maar.
Toen ik wilde gaan.
Zei je, stop blijf even staan.
Ik vroeg een engel jij bent gegeven.
Antwoorde, ik ben Hope, en hoop doet leven.
Diane
Reacties op dit gedicht
| artemis: | Vrijdag, augustus 27, 2004 12:06 |
| knap gedaan! | |
| Raira: | Vrijdag, augustus 27, 2004 08:10 |
| aandacht voor een medemens zomaar een klein moment vervulling van een wens hoop die leven zend prachtig gedicht Diane liefs raira |
|
| *** Lanaatje38***: | Vrijdag, augustus 27, 2004 07:43 |
| hoop doet leven... schitterend... liefs, Lia |
|
| arie.v.d.zalm: | Vrijdag, augustus 27, 2004 07:37 |
| Zo zit het leven in elkaar ,een heel fijn gedichtje. moin moin Arie |
|
| Hermans Dirk: | Vrijdag, augustus 27, 2004 06:43 |
| wondermooi gedicht het geef die mensen wat hoop | |
| Diablo: | Vrijdag, augustus 27, 2004 01:22 |
| "Hoop doet leven", that's the spirit! | |
Over dit gedicht
| Auteur: Diane | 
|
|
| Gecontroleerd door: benji | ||
| Gepubliceerd op: 27 augustus 2004 | ||
| Thema's: | ||