Ik
Ik ben ik
en niemand zal mijn leven, leven
mijn gedachten gaan denken
mijn dromen gaan dromen
mijn tranen gaan huilen
mijn verdriet gaan lijden
en maar goed mijn leven is uniek
net als dat van jou
want ook jij moet je eigen leven dragen
dat kan niemand in jou plaats.
Reacties op dit gedicht
| Oorlam: | Zondag, september 05, 2004 17:14 |
| :-) dagje ruilen? dan ga ik lekker mijn haar in een rare kleur verven:-) | |
| will hanssen: | Zondag, september 05, 2004 11:05 |
| Heel mooi én heel wijs geschreven, Bieke! Liefs, Will |
|
| Miss Rolzoen: | Zondag, september 05, 2004 09:47 |
| Zeer prachtig verwoord! Liefs |
|
| *** Lanaatje38***: | Zondag, september 05, 2004 06:44 |
| ieder mens is uniek.. liefs, Lia |
|
| bent: | Zondag, september 05, 2004 03:03 |
| Ze kunnen het toch probéren... x |
|
| Hermans Dirk: | Zondag, september 05, 2004 01:16 |
| weer prachtig gedicht | |
| shelob: | Zondag, september 05, 2004 01:14 |
| Ja lieve Bieke wij zijn allebei uniek, mooi neergzet. | |
| Raira: | Zondag, september 05, 2004 00:45 |
| met deze waarheid kan ik wel leven, ik ben ik, en de ander ben jij, en beiden zo uniek mooi verwoord hoor liefs raira |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Bieke | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 05 september 2004 | ||
| Thema's: | ||