IK VERZUIP
ik verzuip
en zwem weer omhoog
tot aan het wateroppervlak
een hand duwt mij terug onder
zwem weer omhoog
probeer naar adem te happen
weer een hand
een vuist nu
ik snak naar adem
naar rust
gebruik mijn laatste krachten
zwem weer naar boven
ik weet dat het niets uithaalt
het lukt niet
er zullen toch altijd handen zijn
die mij naar beneden duwen
mijn zuurstof is bijna op
bijna verzopen…
en zwem weer omhoog
tot aan het wateroppervlak
een hand duwt mij terug onder
zwem weer omhoog
probeer naar adem te happen
weer een hand
een vuist nu
ik snak naar adem
naar rust
gebruik mijn laatste krachten
zwem weer naar boven
ik weet dat het niets uithaalt
het lukt niet
er zullen toch altijd handen zijn
die mij naar beneden duwen
mijn zuurstof is bijna op
bijna verzopen…
Reacties op dit gedicht
| ellen~~~: | Zaterdag, juni 09, 2001 19:27 |
| hou vol !!!!! liefs, ellen |
|
| Juva: | Vrijdag, juni 08, 2001 22:36 |
| Zoals Tir zegt... helpende handen genoeg, zuurstofflessen met bemoedigende woorden!!! Laat ze je niet onderduwen, die handen!!!!! Liefs, Juva |
|
| Elentir: | Vrijdag, juni 08, 2001 20:50 |
| ...en handen die je beet kan pakken... ook al lijken die verweg | |
Over dit gedicht
| Auteur: FEMKE | 
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 08 juni 2001 | ||
| Thema's: | ||