De morgen eindigt grauw
vrolijk opgestaan,
onwetend van de dag
mensen ontmoetend in hun waan
die ik dacht te kennen
iemand met een dwingende blik.
de dag ging verder.
dezelfde mensen blijven mij volgen,
in mijn geest had ik nog willen slapen
verder dromen en niet neergesabeld
met pijn mij achter latend.
verder moet ik gaan,
vergeten wat voorbij is,
zonder wrok, haat
of verdrietig zijn
met scherven en stukken
opnieuw beginnen
onwetend van de dag
mensen ontmoetend in hun waan
die ik dacht te kennen
iemand met een dwingende blik.
de dag ging verder.
dezelfde mensen blijven mij volgen,
in mijn geest had ik nog willen slapen
verder dromen en niet neergesabeld
met pijn mij achter latend.
verder moet ik gaan,
vergeten wat voorbij is,
zonder wrok, haat
of verdrietig zijn
met scherven en stukken
opnieuw beginnen
Reacties op dit gedicht
| KimErens: | Donderdag, september 16, 2004 14:39 |
| Prachtig gedicht, Echt mooi verwoord.. Gewoon super! Kuss |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Jacob W.L.Looij | 
|
|
| Gecontroleerd door: ~Marina~ | ||
| Gepubliceerd op: 16 september 2004 | ||
| Thema's: | ||