Wie kent mij?
wie kent mij...
Wie denk ik dat ik ben
Soms heb ik niet het idee
Dat ik mijzelf nog ken
De dingen die ik doe of deed
De tranen die vaak niet komen
Omdat ik ze lange tijd verbeet
Maar toch vaak, een gelukkig moment
Waarop ik vergeet
Dat niemand mij echt kent
Fijne dagen komen steeds meer
En ik leer plezier te maken
En dan doet alle pijn van binnen
Toch niet meer zo zeer
Reacties op dit gedicht
| spiegelkind: | Zondag, september 19, 2004 10:27 |
| hey lief het is goed dat de pijn verdwijnt. Maar als je je even verdrietig voelt kan je het altijd vertellen hoor! Dat is lleen maar goed voor je kusj emma |
|
| KimErens: | Zaterdag, september 18, 2004 16:03 |
| Laat die plezier en geluk in je blijven,..dan komt alles vanzelf wel goed. als je verdriet hebt, krop het dan niet op, maar praat erover met iemand. liefs |
|
| Raira: | Zaterdag, september 18, 2004 15:32 |
| fijn dat het steeds ietsje beter gaat, n het kan alleen maar beter worden als je het jezelf toestaat liefs raira |
|
Over dit gedicht
| Auteur: ike | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 18 september 2004 | ||
| Thema's: | ||