*** zelfdoding ***
zelfdoding
Vanuit de sterren
Kijk jij op ons neer
Met betraande ogen
Je bent er niet meer
Afscheid genomen
Van het leven
Op jouw manier
Alles opgegeven
Het leven
Niet meer te dragen
Velen blijven zitten
Met onbeantwoorde vragen
Een kaarsje brand ik voor jou
En alle anderen
Alleen kan ik
De wereld niet veranderen
Het doet me zeer
Zoveel pijn
Dat jij nooit meer
In ons midden zal zijn
Het ga je goed
Blinkende ster
In de duistere nacht
Zo ver, zo ver
x
Reacties op dit gedicht
| lommert: | Maandag, september 20, 2004 20:41 |
| Ja, wat sunset zegt is waar..het blijft onwezenlijk in je gedachten hangen...mooi en teer daarover geschreven xxxliefs willem |
|
| Jacqueline: | Maandag, september 20, 2004 14:44 |
| Prachtig geschreven en zo droevig,ja het raakt ons allen heel erg he!xxxxx | |
| Luijkx: | Maandag, september 20, 2004 13:47 |
| Ben er even stil van! Je hebt het wel heel erg mooi verwoord! *Knuffel* Liefs, Laura |
|
| *~~~GlitterGirly~~~*: | Maandag, september 20, 2004 09:20 |
| zo vreselijk als iemand zijn leven beindigt..*zucht* mooi verwoord..... liefs en xxx |
|
| sunset: | Maandag, september 20, 2004 09:19 |
| Een teer, mooi 'herdenkend' gedicht. Liefs / sunset PS: Soms vraagt het nog meer moet om te sterven dan om te leven. En altijd is de keuze aan ons. |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Lia van der Fluit | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 20 september 2004 | ||
| Thema's: | ||