De mist en ik
Herinneringen die niet
weg te branden zijn
hopend dat ze doven
gingen met de tijd
steeds weer die vragen
die blijven rijzen
doen een mens onnodig lijden
maar je verdween uit mijn blik
en het enige wat overbleef
is een wazige mist
en alleen de herinnering en ik.
Reacties op dit gedicht
| lommert: | Dinsdag, september 21, 2004 21:32 |
| Herinneringen en vragen..je kunt er onder lijden als er geen antwoord komt..je weet het terffend te zeggen in je gedicht...wazige mist xxxliefs willem ps. mooie nieuw opzet van ke site...ben al wezen neuzen |
|
| chéron: | Dinsdag, september 21, 2004 18:49 |
| kort en krachtig met een goede filosofie er in | |
| Irdana: | Dinsdag, september 21, 2004 17:32 |
| veel troostende knuffels van mij en hopelijk dragen die positief aan jouw verwerkingen bij * met liefs Irdana |
|
| Hommeltje: | Dinsdag, september 21, 2004 17:00 |
| heel mooi dit gedicht! ik ben het met holy merry me eens, koester die herinneringen! xxx hommel |
|
| Holy Merry Me: | Dinsdag, september 21, 2004 15:06 |
| ik vind dit een heel mooi gdichie. Echt heel mooi verwoord. Maar koester je herinneringen, want dat is het enige wat overblijft. En op een mooie dag kan je dan trug kijken en nog even genieten van toen :-) When life gives you lemons, you make lemonade ;-) suc6! |
|
| *~~~GlitterGirly~~~*: | Dinsdag, september 21, 2004 14:24 |
| ik geef jou even een knuffiej mooi onder woorden gebracht liefs en xxx glitter |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Bieke | 
|
|
| Gecontroleerd door: artemis | ||
| Gepubliceerd op: 21 september 2004 | ||
| Thema's: | ||