*** natuur ***
**
*
natuur
Genietend van de storm
Wandelen wij hand in hand
Verenigd met de natuur
Over het uitgestrekte strand
Het geluid van woeste zeegolven
Beminnen onze gehoorgangen
Maar geenszins doen ze iets
Aan ons onuitgesproken verlangen
Onze gevoelens gaan hun eigen weg
De wind verward onze haren
Het spanningsveld wordt tastbaarder
Tot jij eindelijk je liefde durft te verklaren
Midden in een van mijn gedachtegangen
Maan jij mij tot een ogenblik rust
Kijkt mij diep in mijn ondeugende ogen
Voordat je me lang en teder kust
***
**
*
Lia, 22-09-2004
Reacties op dit gedicht
| Luijkx: | Vrijdag, september 24, 2004 16:13 |
| Heerlijk :) | |
| Roger Bamps: | Vrijdag, september 24, 2004 11:18 |
| Pure schoonheid in mens en natuur. Prachtig gedicht Lia!!! Liefs, Roger. |
|
| lommert: | Vrijdag, september 24, 2004 10:05 |
| natuur en liefde verweven...kan het mooier? dit gedicht is super...het raakt me, ontroerd me xxxliefs willem |
|
| sunset: | Vrijdag, september 24, 2004 09:03 |
| 'k Zie het zo voor me. Mooi, heel mooi. Liefs / sunset |
|
| Miss Rolzoen: | Vrijdag, september 24, 2004 06:54 |
| Zeer prachtig verwoord! Liefs |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Lia van der Fluit | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 24 september 2004 | ||
| Thema's: | ||