GLANS VERLOREN!

Wat was ik iedere dag blij en opgetogen
Om weer naar ons paleisje te mogen.
Maar nu, sinds zondag, ben ik niet meer zo blij.
Is de glans en het vertrouwen in jou weer voorbij.

Ik heb na het bedrog geprobeerd je te vertrouwen
en ik hoopte op je te kunnen bouwen,
samen een zorgeloze toekomst opbouwen
en heel veel van elkaar te houden.

Samen een huis, dacht ik, is vast een keerpunt
Helaas is de rust mij blijkbaar niet gegund
Jij kunt het chatten en liegen niet laten,
ál mijn gezeur erover heeft niet mogen baten.

Keer op keer heb je me beloofd niet meer te chatten,
Niet meer met chatplaza en msn aan te komen zetten.
Keer op keer heb je je belofte verbroken
en daarmee mijn zelfvertrouwen afgebroken.

In het verleden heb je je huwelijk op het spel gezet en verloren!
Wil je nu onze relatie ook al de grond in boren?
Jij die al zoveel ellende hebt meegemaakt?
Jij die zo op het nakomen van beloftes staat?

Alle dingen die in het verleden speelden,
Ze komen steeds weer in mijn gedachten die beelden.
Ik moet ze kunnen verwerken, een plekje geven,
Evenals jij, om jezelf te kunnen vergeven.

Maar, zal ik dit ooit echt kunnen vergeten?
Het achter me kunnen laten en niet meer van weten?
Hoe lang zal die pijn in mijn hart nog bestaan?
Zul je ooit begrijpen wat dit met mij heeft gedaan?

Ik denk het niet want je blijft stiekem doen
ál wil je de indruk wekken dat je net als toen
eerlijk bent naar mij toe, maar dat ben je niet.
De pc liegt niet; ik kan veel zien zoals je ziet.