ik ben maar weer is begonnen
vorige keren nooit gewonnen
ik verloor van mezelf, waar ik blij door ben
het lijkt wel alsof ik ervoor weg ren
ik ren weg van mijn angsten en mijn pijn
ik ren weg, en snij mezelf, dan is het weer fijn
maar ik meot echt stoppen gaan
stoppen met mezelf te snijden en te slaan
het is fout dat weet ik onderhand nou wel
maarjah.. nu zit ik enorm in de knel
in me therapie groep ga ik eht ook niet zeggen
bij hun laat ik mijzelf het zwijgen op leggen
en met me psych heb ik geen contact door die groep
het leven is ook 1 grote troep
ik wil het wel maar ik kan het niet
en dat doen anderen weer verdriet
al heb ik schijt aan hun allemaal
door hen voel ik mij abnormaal
ze herinerren me er altijd weer aan
ik wil bij hen vandaan
ik wil weg van dit allemaal en opnieuw beginnen
misschien eens met echt goede vriendinnen
niet dat ik het id heb dat die voor mij bestaan
maar daar meot ik maar even niet van uit gaan
ik weet het ook allemaal neit meer
steek mij maar liever neer
moet ik nu doorgaan of gewoon kappen
ik wou dat ik die knoop is door kon hakken

karo