*** mijn broertje ***
***
**
*
Mijn broertje
Ik weet nog heel goed
Hoe het die ochtend ging
Nu zo’n 15 jaar geleden
De deurbel ging
Vroeg in de ochtend
Op een zondag in mei
De vriend van mijn moeder
Stond shakend aan de deur
Ik kreeg een onbestemd gevoel
Ik moet je wat vertellen
Maar ik weet niet hoe
En hij barstte in tranen uit
Wat dan, is mijn moeder dood?
Nee nee zei hij al snikkend
Je broertje, je broertje
Ongelovig staarde ik hem aan
Vroeg hem of ie gek geworden was
Maar zijn houding vertelde me genoeg
Gillend jankend geheel overstuur
Niet meer tot bedaren te krijgen
Rende ik naar mijn ouderlijk huis
Kon het niet geloven
Kan het soms nog niet geloven
Verdomme waarom nou toch?
***
**
*
Lia, 3 oktober 2004
Reacties op dit gedicht
| ***Zij***: | Maandag, oktober 04, 2004 12:47 |
| blijft klote.... | |
| Mart: | Zondag, oktober 03, 2004 23:42 |
| Zoiets zal je nooit vergeten he...blijf hem in gedachten koesteren liefs |
|
| Luijkx: | Zondag, oktober 03, 2004 16:14 |
| Kreeg kippenvel van je gedicht! Ik heb een tijdje terug een gedicht geschreven over mijn opa, dat ik zielsveel van hem hou en hem nooit zal vergeten, maar dat ik voortaan met een lach op mijn gezicht aan hem terug zal denken! Ik snap dat je verdriet hebt, maar herinner de mooie gedachten aan hem! Liefs en knuffel, Laura |
|
| fox_bert: | Zondag, oktober 03, 2004 15:29 |
| ja dit is triest, rillingen over mijn lijf, maar probeer toch positief te denken over hoe hij was, en laat er een lach op je gezicht verschijnen. dat heeft hij denk ik meer verdient dan een traan. (al mag je wel huilen hoor) maar moeilijk is het en blijft het. liefs Bert |
|
| lommert: | Zondag, oktober 03, 2004 14:56 |
| dat waarom..achtervolgen zal het je blijven...en een antwoord..het komt er niet..zeer indrukwekkend gedicht..in stilte gelezen xxliefs willem |
|
| sunset: | Zondag, oktober 03, 2004 14:34 |
| Verdriet golft door je woorden heen ... Liefs (en mijn genegenheid voor jou) / sunset |
|
| Quando: | Zondag, oktober 03, 2004 13:26 |
| hij zou altijd in je hart blijven voortleven.. maar weggaan zal het verdriet nooit.. vind het heel erg voor je meisje.. heel veel liefs, Kim |
|
| Irdana: | Zondag, oktober 03, 2004 13:09 |
| waneer je iemand ontnomen is die je heel erg lief had laat dat voor altijd een diepe wonden achter bij jou in je hart maar denk aan de mooie dingen die je samen hebt gehad meschien kan dat wat steun aan je geven en verzacht heteen beetje jou smart met liefs en veel troost knuffels van mij Irdana |
|
| jij: | Zondag, oktober 03, 2004 12:58 |
| Die pijn en woede zal er moeilijk uit gaan.. Die zit in je hart.. Want je zou zo graag willen dat ie er weer was.. Weet dat ie altijd bij je is.. En over jou waakt als jou beschermengel! KuSs |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Lia van der Fluit | 
|
|
| Gecontroleerd door: artemis | ||
| Gepubliceerd op: 03 oktober 2004 | ||
| Thema's: | ||