Wat niet ziet wat niet weet
Wat niet ziet wat niet weet
Blikken werden geslepen
Als dagen van de nacht
Vervlochten in waarheid
Vervochten in wetenswaarde
Gezien wat onzichtbaar is
Handen werden gegrepen
In vlagen van de wind
Raasden voorbij als bezeten
Geen enkele adem bleef
Bij wat zijn kennis moest zijn
Angsten met hun sterren
Scheurden papier tot stukken
Wat niet ziet wat niet weet
Maar wapperende zeevlagen
Bleken al bekend te zijn
Blikken werden geslepen
Als dagen van de nacht
Vervlochten in waarheid
Vervochten in wetenswaarde
Gezien wat onzichtbaar is
Handen werden gegrepen
In vlagen van de wind
Raasden voorbij als bezeten
Geen enkele adem bleef
Bij wat zijn kennis moest zijn
Angsten met hun sterren
Scheurden papier tot stukken
Wat niet ziet wat niet weet
Maar wapperende zeevlagen
Bleken al bekend te zijn
Reacties op dit gedicht
| Lost_Angel: | Maandag, oktober 04, 2004 22:45 |
| Vinnum wel mooi geschreven hoor =D Het heeft wel iets.. Knuffel, |
|
| MayadeBij: | Zondag, oktober 03, 2004 16:59 |
| alleen het zout van lang verloren stronken bleef maar aanspoelen.. het doet me lekker helemaal niks :) al die depressieve geesten, lik mijn reet! dus.. | |
Over dit gedicht
| Auteur: Butterfly | 
|
|
| Gecontroleerd door: ~Marina~ | ||
| Gepubliceerd op: 03 oktober 2004 | ||
| Thema's: | ||