een morgen met jou
De eerste twijfelende zonnestralen
dansen aarzelend over mijn laken,
zo'n heerlijk wonderlijk gevoel
als ik in jouw armen kan ontwaken.
Met een glimlach om de lippen
genieten we nog een beetje na,
met gesloten ogen vraag je me
of ik nooit maar dan ook nooit meer ga.
Tranen van geluk,
ik nestel me weer tegen je aan,
fluister in je oor
dat ik nooit maar dan ook nooit zal gaan.
zonder veel te hoeven zeggen
kijken we elkaar weer in de ogen,
het vooruitzicht naar de nieuwe dag
maakt ons blij en opgetogen.
Want elke dag tesamen
is een dag van intens geluk.
Een dag die we samen starten,
die kan gewoon niet meer stuk.
Met een dromerige blik
streel je teder door mijn haren
zo'n heerlijk vertrouwd gevoel
dat ik voor eeuwig wil bewaren...
Reacties op dit gedicht
| F.H.P.: | Maandag, oktober 11, 2004 22:37 |
| Heel mooi schatje, Bedankt voor ons heerlijke weekend! Weer een prachtige herinnering erbij. Ik mis je... Je Frank |
|
| Freaky Poet: | Woensdag, oktober 06, 2004 15:16 |
| lieflief dichie |
|
