zijdezachte haren
zijdezachte haren
zijdezachte haren wapperen in de wind
16 jaar, maar ouder niet
verloren gelopen als een klein kind
loopt ze weg van pijn en verdriet
liefde blijkt niet meer te zijn
en hoop sluipt stiekem weg
ze voelt zich terug zo klein
en kruipt door een donkere heg
wat ze daarachter ziet is verbazinwekkend
ze ziet blije mensen in het verschiet
de levensloop nog wat rekkend
niet meer weglopend van pijn en verdriet
Reacties op dit gedicht
| Benjamin de Rooy: | Donderdag, oktober 07, 2004 20:41 |
| prachtig... |
|
| boom: | Woensdag, oktober 06, 2004 21:57 |
| verwerk je verdriet en stijg er boven uit. in al het negatieve zit ook iets positiefs, vaak gezegd en het is zo waar. pak het leven op en zie de mooie kanten van het leven, al vallen nu de bladeren in de natuur, hun kleuren verrijken je hartje. |
|
| Miss Rolzoen: | Woensdag, oktober 06, 2004 18:29 |
| Ik ben het volledig met Diddo eens, ook voor jou is geluk weggelegd! Blijf daarin geloven dan red je het wel! Kop op! Liefs |
|
| diddo: | Woensdag, oktober 06, 2004 18:13 |
| sta open voor de fijne dingen..als je alleen maar denkt dat het beter is dood te zijn dan schiet het niets op. kijk ook naar de leuke dingen en geniet daar van, haal daar kracht uit. je bent sterk zat..zie eens wat je allemaal al doorstaan hebt!! liefs |
|
Over dit gedicht
| Auteur: artemis | 
|
|
| Gecontroleerd door: artemis | ||
| Gepubliceerd op: 06 oktober 2004 | ||
| Thema's: | ||