Ik kijk in de spiegel
Een gezicht niet van mij
Waar is die lach gebleven
Mijn hart voelt gelijk een kei
Mijn vrolijke ik is even weg
Door jou er uitgezogen
Al mijn spontaniteit
Het is door jouw gedrag weggevlogen
Je zag me niet als mens
Maar een gebruiksvoorwerp gelijk
Vond al mijn liefde voor jou
Achteraf gewoon irritant gezeik
Maar ondanks mijn verdriet
Keert ooit weer het tij
Winnen zal jij hiermee zeker niet
Het zal nog wel even duren en dan
Lach ik weer in de spiegel
Zie ik weer hoe ik weer ik zijn kan