Langzaam gaan de laaste herinderingen voorbij
De herinderingen die zo mooi waren
Die leugens waren
De kwestende waarheid komt boven
Jij was niks anders dan een leugenaar
Ik voelde me telkens bedrogen
Bij elk ruzie dat we hadden
Brak mijn hartje een beetje
Ooit geloofde ik dat je me alles waart
Maar nu ben je maar in strontvlieg in mijn ogen