~ de drempel overgegaan ~
zwaar wogen mijn passen
naar viaduct met lood
ik wilde het aanschouwen
de plek van zijn dood
hoe dichter de plek doemde
mijn hart bonkend ging slaan
ik durfde met jou naast mij
tot aan de rand te gaan
ondervoets snellend verkeer
blikken maakten ‘t bangst
besef hij had hier gestaan
verscheurd door angst
betraande rozenbladen
mijn klamme handen verlieten
meegevoerd door de wind
naar confronterend diepte
trillend in heel mijn zijn
hield jij mij stilwarmend vast
ik was de drempel overgegaan
samen dragend de last
| michris: | Maandag, oktober 18, 2004 00:09 |
| Lieverd, Wat goed van je dat je op de plek bent geweest die je zoveel angst inboezemde. Die vreselijk plek waar het gebeurde. Ik kan voorstellen dat er van alles door je heen is gegaan, dat er zoveel vragen in je op kwamen, waarop je geen direct antwoord kreeg. Maar wat een ongelooflijk grote stap heb je gemaakt. Ik hoop dat het in jouw gevoel hierdoor wat rustiger is geworden. De pijn blijft en de vragen ook. Maar toch meis....ik ben trots op je. Het is heel goed dat je het heb |
|
| keiko: | Zaterdag, oktober 16, 2004 22:16 |
| die armen om je heen die je steunen en helpen dragen in je verdriet.. een grote stap genomen, heel moedig van jou.. knuffie van keiko.. |
|
| Mart: | Zaterdag, oktober 16, 2004 13:56 |
| Denk aan je | |
| psych: | Zaterdag, oktober 16, 2004 12:11 |
| dit raakt me diep in mijn hart, ik zal voor jou een stukje verdriet overnemen,en zal je toezenden veel warmt,en liefde ,,,Psych,,, | |
| will hanssen: | Zaterdag, oktober 16, 2004 10:40 |
| Hier ben ik stil van Maria................... Sterkte en liefs, Will |
|
| Irdana: | Zaterdag, oktober 16, 2004 00:41 |
| verdriet en kracht verwerkt in een mooi verwoord gedicht jammer van de droefheid die er achter schuilt met steun knuffel van mij Irdana |
|
| Black Lord: | Zaterdag, oktober 16, 2004 00:35 |
| een storm heb je overwonnen orkanen nog tegaan maar ik blijf achter je staan veel liefs Wim Black Lord |
|
| Raira: | Zaterdag, oktober 16, 2004 00:33 |
| jeeeee Maria...... Wat leest dit hartverscheurend ben sprakeloos in woorden maar leef mee met heel mijn hart ik wens bemoediging en kracht en hoop dat ooit de pijn verzacht liefs en een trustenknufff Raira |
|
| chéron: | Zaterdag, oktober 16, 2004 00:32 |
| tedervol beschreven verwerk het op je eigen manier | |
| christina: | Zaterdag, oktober 16, 2004 00:32 |
| jij maakte van jou berg een drempel ik ben trots op je zusje dikke knufff van je zussie een een regenboog bij nacht |
|
| Auteur: maria | ||
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 16 oktober 2004 | ||
| Thema's: | ||