De slaap wil maar niet komen
Het is weer avond
nummer zoveel zonder jou.
De wereld trekt van kleurrijk
naar de schemer,
in het grauw
ik merkte niks
ik zat hier maar te dromen.
De lijnen van je lichaam
en de smaken van je huid
de hoekjes in je elleboog
De kussen die je plakte
en de dingen die je loog.
Het spookt maar in mijn hoofd
en de slaap wil maar niet komen.
En morgen is er vast wel weer een dag
mensen die vertellen van
hun huilen dat verloren ging in lach
hun passie en hun tedere momenten
hun winter en opeens was het weer lente
Het kan me niet verdommen, lief
ik kijk maar langs ze heen en knik eens ja
En als ik dan vermoeid naar buiten ga
voel ik de straten niet
en regen proef ik nauwelijks
De trekken rond mijn mond
hebben iets ouwelijks
Ik mis je maar ik wil het liever niet.
Ik heb liever vergeten dan verdriet.
nummer zoveel zonder jou.
De wereld trekt van kleurrijk
naar de schemer,
in het grauw
ik merkte niks
ik zat hier maar te dromen.
De lijnen van je lichaam
en de smaken van je huid
de hoekjes in je elleboog
De kussen die je plakte
en de dingen die je loog.
Het spookt maar in mijn hoofd
en de slaap wil maar niet komen.
En morgen is er vast wel weer een dag
mensen die vertellen van
hun huilen dat verloren ging in lach
hun passie en hun tedere momenten
hun winter en opeens was het weer lente
Het kan me niet verdommen, lief
ik kijk maar langs ze heen en knik eens ja
En als ik dan vermoeid naar buiten ga
voel ik de straten niet
en regen proef ik nauwelijks
De trekken rond mijn mond
hebben iets ouwelijks
Ik mis je maar ik wil het liever niet.
Ik heb liever vergeten dan verdriet.
Reacties op dit gedicht
| liesiepetiesie*: | Zondag, oktober 17, 2004 18:06 |
| krachtig neergezet! schuilt veel gevoel in!! je manier van de woorden te plaatsen is wel speciaal, maar het heeft wel iets!:) echt, mooi gedaan! |
|
| dardo: | Zaterdag, oktober 16, 2004 16:45 |
| echt super mooi, hoe jij alle woorden in zinnen zet is erg speciaal heel mooi groetjes dardo |
|
| Es: | Zaterdag, oktober 16, 2004 16:36 |
| Dit is indrukwekkend neergezet...de eenzaamheid maar toch ook kracht stralen ervan uit, kracht om wat je zelf wil horen en zien... X |
|
| Cosmates : | Zaterdag, oktober 16, 2004 16:34 |
| Herkenbaar, keihard insomnia draaien en beuken maar :) ook een manier.. kus! | |
Over dit gedicht
| Auteur: Lola S. | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 16 oktober 2004 | ||
| Thema's: | ||