verlaten
De zee is verlaten
Alleen ik, vergezeld door de sterren en de maan
Ik kleef mij in stilte
angst om mij te laten gaan
De golven, gaan kabbelend op en neer
De maan verlicht
De rust in mijn binnenste
Waar ik zo naar verlang
De zee is verlaten
Zo anders als de dag
Mijn blik op oneindig
En eindelijk voel ik mezelf
De golven, worden wilder
En mijn blik gaat mee
Een traan ontsnapt
en gaat met de golven mee
stilte van de zee
omarm me
laat me dromen
in de kilte van mijn bestaan
Reacties op dit gedicht
Over dit gedicht
| Auteur: dreamy | 
|
|
| Gecontroleerd door: ;o)x | ||
| Gepubliceerd op: 20 oktober 2004 | ||
| Thema's: | ||