afscheid (je blijft voor mij bestaa
Dit is een gedichtje voor mijn overleden vriendin, Jente. Op 17 juni 2004 nam ze vrijwillig afscheid van haar leven. Na zes jaar moet ik zonder haar leven, iets wat ik niet kan.
Kussend staan we op het perron.
Scheiden hier onze wegen?
Ik kijk naar je ogen
maar ze kijken me niet aan.
We zouden voor altijd
altijd bij elkaar blijven.
Ik hoor je nog wat zeggen
woorden in mijn hoofd.
Je lichaam raakt mijn lichaam.
Je lippen raken mijn lippen.
Een lange afscheidskus
geeft je laatste woord.
Mijn trein komt aangereden
maar ik laat je niet gaan.
In mijn hart en in mijn gedachten
blijf je altijd
voor me bestaan.
Jente,
dikke kus,
ik kom zo vlug mogelijk naar je toe.
Katrijn.
Reacties op dit gedicht
| *Just-Mel*: | Maandag, oktober 25, 2004 13:40 |
| Ik krijg echt tranen in mijn ogen.. Zoooo mooi dit gedicht.. Sterkte! Liefs, Mel! |
|
| moonlove: | Zondag, oktober 24, 2004 15:35 |
| *kippenvel krijgt* ik ben dr echt even stil van.. heel mooi gedicht | |
| psych: | Zaterdag, oktober 23, 2004 21:16 |
| katrijn,woorden heb ik niet,die hebben al zovelen,maar mag ik een stukje verdriet van je overnemen,zodat het voor jou het een ietsje draaglijker wordt,jou pijn is mijn pijn,omdat we met z'n allen toch één zijn ,,,liefs,,,psych,,, kus | |
Over dit gedicht
| Auteur: katrijn | 
|
|
| Gecontroleerd door: Firebolt | ||
| Gepubliceerd op: 23 oktober 2004 | ||
| Thema's: | ||