adembenemend
onstuimig
golft de zee
naar wijdse verre oorden
gestreeld en bespeeld
door de wind
gevuld met geduld
door donkere wolken
begrenst soms verwenst
door het vaste land
bezongen en onbedwongen
door de mens
maar bovenal
adembenemend
in al haar aspecten
golft de zee
naar wijdse verre oorden
gestreeld en bespeeld
door de wind
gevuld met geduld
door donkere wolken
begrenst soms verwenst
door het vaste land
bezongen en onbedwongen
door de mens
maar bovenal
adembenemend
in al haar aspecten
Reacties op dit gedicht
| Lieverdje (de enige echte): | Donderdag, juni 13, 2002 23:21 |
| Adembenemend gedicht, Stefan... daar zal ik zondag nog eens aan denken als ik met Stefan (mijn vriend) naar zee ga. Liefs, Lieverdje xxx |
|
| Wilma Beekman: | Dinsdag, juni 26, 2001 21:41 |
| Stefan, Adembenemend...... Dankjewel! Liefs, Wilma |
|
| dikkertjedap: | Donderdag, juni 21, 2001 09:06 |
| Ik hoor haar tegen je bulderen, Stefan! Maar je hebt gelijk. Mooi.... groetjes, dd. |
|
| Margaritha: | Woensdag, juni 20, 2001 15:45 |
| In een woord......PRACHTIG......ik ben zelf ook helemaal weg van de zee..... | |
| 11je: | Woensdag, juni 20, 2001 15:36 |
| heel mooi....de zee blijft facineren.. liefs 11je |
|
| pramodah: | Woensdag, juni 20, 2001 12:29 |
| zo zie ik ze ook mijn moeder...de zee....een mooi gedicht Stefan.. |
|
| natasha: | Woensdag, juni 20, 2001 11:07 |
| adembenemende poëzie | |
Over dit gedicht
| Auteur: stefan | 
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 20 juni 2001 | ||
| Thema's: | ||