Tranen
Tranen...
Ik zag het aan je ogen,
een blik van nog geen een seconde.
Deze zinnen in een uur.
Het papier wordt natter op den duur.
Omdat mijn tranen
een weg naar buiten vonden.
Waar ze bij jou op je lip bijten,
de rode ogen en de trillende lip
moest verslaan...
Vond ik het wel even prima
ben ik even alleen,
en laat ik ze even gaan...
Ik zag het aan je ogen,
een blik van nog geen een seconde.
Deze zinnen in een uur.
Het papier wordt natter op den duur.
Omdat mijn tranen
een weg naar buiten vonden.
Waar ze bij jou op je lip bijten,
de rode ogen en de trillende lip
moest verslaan...
Vond ik het wel even prima
ben ik even alleen,
en laat ik ze even gaan...
Reacties op dit gedicht
| Raira: | Maandag, oktober 25, 2004 21:36 |
| een gedicht die de emoties heel goed weergeeft en tranen maken schoon en geven ruimte, dus ,,,, liefs raira |
|
| Martine Gieze: | Maandag, oktober 25, 2004 19:59 |
| heel mooi en gevoelig geschreven! liefs,MART |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Joyce | 
|
|
| Gecontroleerd door: benji | ||
| Gepubliceerd op: 25 oktober 2004 | ||
| Thema's: | ||