tleven
het leven is soms hard
en niet altijd prettig
ik weet dat ik mensen rondom mij hebt
mensen die ik vrienden kan noemen
maar het is niet te beschrijven hoe ik me voel
ben ik raar of is de wereld dat
het enige wat ik voel is pijn,verdriet en de drang om te vluchten
vluchten van hier
tussen de sterren en da maan is een rustig bestaan
snijden komt vaak in me op
maar dan kijg ik weer slaag op men kop
ik mag het niet ik heb het beloofd
maar de put word steed sdieper en dieper
ik akn dit gevecht niet langer aan
1snee en ik vluchte
maar
ik laat mensen na om wie ik geef die om mij geven
ik wil blijven
maar dit gevecht
ik kan het niet langer aan
en niet altijd prettig
ik weet dat ik mensen rondom mij hebt
mensen die ik vrienden kan noemen
maar het is niet te beschrijven hoe ik me voel
ben ik raar of is de wereld dat
het enige wat ik voel is pijn,verdriet en de drang om te vluchten
vluchten van hier
tussen de sterren en da maan is een rustig bestaan
snijden komt vaak in me op
maar dan kijg ik weer slaag op men kop
ik mag het niet ik heb het beloofd
maar de put word steed sdieper en dieper
ik akn dit gevecht niet langer aan
1snee en ik vluchte
maar
ik laat mensen na om wie ik geef die om mij geven
ik wil blijven
maar dit gevecht
ik kan het niet langer aan
Reacties op dit gedicht
| elleke: | Maandag, november 01, 2004 10:57 |
| hey kim.. k'weet precies hoe je u voelt...dit gedicht zou het ni beter kunnen omschrijven. zou je wel heel graag willen zegge van het komt allemaal weer goed... maar dat kan ik ni, kweet dat het vanbinnen blijft, totdat je tussen de sterre en de maan komt... je mag me altijd maile ofzo grtz.... | |
Over dit gedicht
| Auteur: kimmeke | 
|
|
| Gecontroleerd door: Firebolt | ||
| Gepubliceerd op: 31 oktober 2004 | ||
| Thema's: | ||