je hebt je handen vrij
je handen zijn weer vrij
ik volg je blind
in dicht en commentaren
met onderkend bezwaren
en voel je hand in streel en aai
spel woorden als een papegaai
je geeft jezelf bloot
in warmte en je woorden
aan ieder mens in nood
jij bent de enige die leest
en voelt wat is geweest
ik was blind
volgde als een kind
je escapades, je flirts op
andere sites, ze vraten je
voelden al het komend paren
je bent het recht in heden
maar kromt je nu je voor iedereen
je handen zijn weer vrij
ik ben geloosd als lastig
blok aan been uit je verleden
wil melker
01/11/2004
Reacties op dit gedicht
| Fri..: | Maandag, november 01, 2004 17:10 |
| hmm .. spreekt veel verdriet door dit gedicht heen aan deze kant.. Mooi gedaan.. Stilte van mij kant, en respect Liefs, Frida |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 01 november 2004 | ||
| Thema's: | ||