De wereld gaat dood
De wereld gaat dood
Langzaam bloed het leeg
Verdwijnt langzaam in de goot
Neergeslagen in een steeg
Het leven is kwetsbaar
Een verkeerd moment
En je ligt daar
Zonder dat je er meer bent
Vroeg of laat
Gaat alles eraan
Zonder dat het ergens op slaat
Zonder dat het ergens op moet slaan
Jij bent er niet meer
Althans, niet op deze plek
Jij bent bij de Heer
Jij hebt je eigen stek
Het leven kent vergankelijkheid
Dat zal altijd zo blijven
Tot in de eeuwigheid.
Langzaam bloed het leeg
Verdwijnt langzaam in de goot
Neergeslagen in een steeg
Het leven is kwetsbaar
Een verkeerd moment
En je ligt daar
Zonder dat je er meer bent
Vroeg of laat
Gaat alles eraan
Zonder dat het ergens op slaat
Zonder dat het ergens op moet slaan
Jij bent er niet meer
Althans, niet op deze plek
Jij bent bij de Heer
Jij hebt je eigen stek
Het leven kent vergankelijkheid
Dat zal altijd zo blijven
Tot in de eeuwigheid.
Reacties op dit gedicht
| Marina van Vledder: | Zondag, november 27, 2005 20:24 |
| k ben even een aantal gedichtjes van je gaan lezen, en ik ga je in de gaten houden - en meer lezen - ik vind dat je erg aangenaam schrijft. | |
| ~OpenBoek~: | Dinsdag, november 02, 2004 20:11 |
| K*T KL*TE zinloos geweld ik kan er niet meer tegen weer een nieuwe op het al veel te lange rijtje ... mooi verwoord knuff, |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Joyce | 
|
|
| Gecontroleerd door: Firebolt | ||
| Gepubliceerd op: 02 november 2004 | ||
| Thema's: | ||