Je lieve handen ...
onbereikbaar
lijkt zo ver weg, ...
een stapje dichter
is weer terug
een stapje verder
het gaat zo vlug , ...
je stem lijkt te vervagen,
je woorden
hoor ik haast niet meer
en ik probeer je te roepen
schreeuw in stilte
je mooie naam
maar je lijkt me niet te horen,
je gaat steeds verder van mij vandaan
en ook mijn tranen lijken je niet te deren,
ik voel me verdomd zo nietig klein,
ik heb je lieve handen nodig,
ik wil altijd bij je zijn ....
Reacties op dit gedicht
| brainie*: | Zondag, september 09, 2007 18:18 |
| mooi gedicht | |
| Boudaatje: | Woensdag, november 03, 2004 19:50 |
| het raakt indd, goed verwoord... knuffel |
|
| Paulina: | Woensdag, november 03, 2004 18:25 |
| Laat de tranen komen.. Tranen zullen je helpen om dit te verwerken.. Sterkte |
|
| MVL: | Woensdag, november 03, 2004 12:24 |
| Je gedicht heeft me geraakt. Het hadden best mijn woorden kunnen zijn... Mooi verwoord. |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Elientjen | 
|
|
| Gecontroleerd door: Firebolt | ||
| Gepubliceerd op: 03 november 2004 | ||
| Thema's: | ||