Ik ren gewoon weg..
Net als al die andere keren

Ik ben een lafaard

Weg rennen van problemen is makkelijker dan er mee omgaan..
Ik wil niet dat mensen me problemen zien
En het feit dat ik er niet mee om kan gaan

Dan voelt het als of ik een groter lafaard ben dan ik daar voor al was

Ik ben niet zo sterk als jou
Ik wou dat ik dat was

Ik voel de tranen wegglijden uit mijn ogen
Ik probeer ze tegen te houden maar het lukt niet ze zijn sterker dan mij

En weer ben ik een lafaard..

Ik wou je vertellen dat ik hulp nodig had maar weer
Ben je sterker dan mij..

Ik ben een lafaard

Ik blijf gewoon weg rennen voor mijn problemen en
het voelt als of iedere stap die ik zet een stap verder
weg is van alle dingen die me

de lafaard maken die ik vandaag ben..

maar ik weet dat ik niet altijd weg kan blijven rennen
want aan het einde van de dag ben ik dezelfde lafaard

alleen lafaards rennen weg voor dingen..

mijn ogen zwellen op
mijn tranen zijn leeg
en de reden voor weg te rennen stopt alles lijkt doodlopend ..

de dingen die mensen naar me schreeuwden lijken steeds verder weg
te gaan zelfs de kleine stem in me hoofd zegt niks meer..

voor 1 keer in me leven heb ik het gevoel dat er niks meer is
om weg voor te rennen
de lafaard bestaat niet meer..

ze ligt onder de grond ze was net zoals mij te moe om nog weg te rennen en voor 1 keer
wou ze geen lafaard zijn..