Jij bent de donder
De bliksem sloeg in me hoofd,
en liet een spoor van pijn en verdriet achter.
Jij hebt me geraakt,
en een spoor van vernieling achter gelaten.
Gelukkig was ik jou al lang vergeten,
je was al uit mijn gedachten,
je was al uit mijn hoofd.
Nu pas zie ik in hoe jij bent,
nu pas laat jij zien wat jij bent,
Jij bent de donder die naar
een bliksem verschijnt.
(degene over wie het gaat is echt een enorme eikel)
Reacties op dit gedicht
| psych: | Zondag, november 07, 2004 22:11 |
| jij durft,maar maak van je hart geen moordkuil,,,liefs,,,psych,,, | |
| winterklaas: | Zondag, november 07, 2004 20:45 |
| leuke uitleg erbij. wel pijnlijk gedicht maar mooi omschreven André |
|
| Manon14: | Zondag, november 07, 2004 20:42 |
| Oww.. pijnlijk maar erg mooi neergezet!! na regen komt zonneschijn dus ook na onweer..!! veeel liefs knufffffff Manon xxxxxxx |
|
| Cosmates : | Zondag, november 07, 2004 18:59 |
| (en dan heb ik het nog niet eens over al die ratten die weigeren te huilen op je begravenis.. zo is de wereld.. zo is Liefde tegenwoordig.) | |
| Cosmates : | Zondag, november 07, 2004 18:58 |
| Life's a bitch, get used to it :) | |
| Teared Out: | Zondag, november 07, 2004 18:55 |
| Weet je zeker dat je 'm al vergeten was, als hij je wel zo kon raken? :$ Maar iig heel mooi gedicht!! :) Liefs, |
|
Over dit gedicht
| Auteur: *Butterfly* | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 07 november 2004 | ||
| Thema's: | ||